Karapinar pictureBW2
Barış Karapınar
2017/18 Mercator-İPM Araştırmacısı

Doçent Doktor Barış Karapınar Boğaziçi Üniversitesi’nde iklim değişikliği ekonomisi ve uluslararası ticaret lisansüstü dersleri vermektedir. Aynı zamanda Birleşmiş Milletler Çölleşme ile Mücadele Sözleşmesi’nin Sivil Toplum Örgütleri Paneli’nde çalışmaktadır. Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli’nin iklim değişikliğinin etkileri, uyum ve zarar görülebilirlik üzerine olan beşinci değerlendirme raporunun baş yazarlarındandır. An itibariyle Hükümetler Arası İklim Paneli’nin teknik heyetinin üyesidir. Karapınar daha önceden TEMA Vakfı genel müdürü olarak çalıştı. İsviçre Bern Üniversitesi’nde ticaret ve iklim değişikliği araştırma programının koordinatörlüğünü yaptı. Aynı zamanda Denizaşırı Kalkınma Enstitüsü  (Overseas Development Institute-ODI) Londra’da çalıştı.

“Gıda Krizleri ve DTÖ” (Cambridge Üniversitesi Yayınları,2010) ve “Türkiye Tarımında Yapısal Reforumu Yeniden Düşünmek: Dünya Bankasının Stratejisinin Ötesi” (Nova Science Yayınları, 2010) kitaplarının baş yazarıdır. İsviçre Kalkınma Ajansı, Avrupa Parlamentosu ve Alman Kalkınma Kooperatifi ve daha bir çok uluslararası kuruma politik danışmanlık yaptı.

“İklim değişikliği ve toprak: Türkiye’de sürdürülebilir toprak yönetimi yoluyla adaptasyon ve mitigasyon sinerjilerini dengelemek”

Toprak bazlı sera gaz emisyonları –tarım, ormancılık ve toprak kullanımından kaynaklanan- küresel emisyonların neredeyse dörtte birini oluşturmaktadır. IPCC’ye göre, bu miktarın neredeyse yarısı tarım ve tarımsal üretimden gelirken, kalan yarısı da toprak kullanımı ve toprak kullanımının değiştiği aktivitelerden kaynaklanmaktadır. Bu durumdan ötürü, toprak sektörlerinde emisyonun azaltılması Paris Anlaşması kapsamındaki küresel emisyon azaltım hedeflerine ulaşılmasında ciddi önem taşır. Diğer yandan, toprak ve toprağa dayalı yaşam biçimleri iklim değişikliğinin etkilerini giderek daha fazla hissetmektedir ve adaptasyona ihtiyaç duymaya başlamışlardır.

Toprak çok büyük bir doğal karbon yutağıdır ve karbon gömülümü için önemli bir kapasite ve potansiyel taşımaktadır. Tahminlere göre, toprak sistemlerinde, bitki ve toprakta organik karbon maddesi halinde bulunan toplam karbon 2500 GtC’ye denk gelmektedir. Çoğunlukla topraktaki organik madde yüzdesinin yüksek olması verimlilik göstergesidir. Buna göre, toprak karbon gömülümü ve dolayısıyla mitigasyonu için ciddi potansiyel taşısa da daha yüksek organic madde miktarı da üretimi arttırmakta ve ekosistemler ve toplulukların adaptasyon kapasitesini arttırmaktadır. Bunlara göz önünde bulundurarak, bu araştırma Türkiye’de iklim ve toprağın bağlantı noktalarına odaklanacaktır.