3. Photo_Ender Peker_b&w
Ender Peker
2018/19 Mercator-İPM Araştırmacısı

Ender Peker, özellikle yapılı çevrenin şehir yaşamını yerleşik halkın sosyo-ekolojik değerlerini dikkate alarak düzenleyen teknik kurallar, yönetmelikler ve kodlarla birlikte tasarlayan, iklime duyarlı kentsel tasarım alanında uzmanlaşmış bir şehir plancısıdır. Ender, doktorasını İngiltere’deki Reading Üniversitesi’nde Emlak ve Planlama alanında; yüksek lisansını ise Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Kentsel Tasarım alanında tamamlamıştır. Lisans eğitimini, ODTÜ’de Şehir ve Bölge Planlaması bölümünde ve Anadolu Üniversitesi Ekonomi bölümünde almıştır. Oxford Brookes Üniversitesi Kentsel Tasarım Ortak Merkezi’nde ve Manchester Üniversitesi Planlama ve Peyzaj Bölümü’nde misafir araştırmacı olarak bulunmaktadır.

Bundan önce, Ankara İngiliz Enstitüsü (BIAA) ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmacı olarak çalışmıştır. Araştırma alanları kentsel tasarım ve yapılı çevre, iklim duyarlı tasarım ve mimari ve sürdürülebilir kentsel kalkınmanın yönetilmesi üzerine odaklanmaktadır. Ender ayrıca Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Gazi Üniversitesi ve Reading Üniversitesi’nin farklı bölümlerinde “temel tasarım ilkeleri,” “kentsel planlama stüdyosu,” “araştırma yöntemleri ve teknikleri” ve “katılımcı planlama ve tasarım” gibi çeşitli konularda ders vermiştir.

NİYETTEN EYLEME – Türkiye’de İklim Duyarlı Kentsel Gelişimin Sağlanması için İşlenebilir Bilgi Üretilmesi

Kentsel yapılı çevrenin iklim üzerindeki etkisinin önemi, kentsel kalkınma karar alıcıları tarafından son zamanlarda fark edilmeye başlamış olsa da, özellikle yerel düzeyde henüz yeterli eylem seviyesine ulaşılamamıştır. Harekete geçilememe sebepleri olarak iklim yaklaşımına uygun kentsel mekan üretimi için uygun yaklaşım, mekanizma ve yöntemlerin eksikliği ve kentsel karar alma mekanizmalarının mevcut kentsel gelişim sisteminde bir değişiklik başlatmaya istekli olmaması gösterilebilir. Bu bağlamda, gelecekteki kentsel gelişim için bir dizi stratejiyi ortaya koyan Türkiye Ulusal İklim Değişikliği Eylem Planı’nın (TUİDEP) yayınlanması, ümit vaat eden bir başlangıç olarak gözükmektedir. Ancak, önceki araştırmalar, farklı paydaşlar arasındaki eylemleri koordine eden ve politika programlarıyla toplum katılımını sağlayan (veya engelleyen) belediye otoritelerinin kentsel mekanın üretiminde önemli rol oynadığı Türkiye’de, TUİDEP’in mevcut kentsel kalkınma sistemi içinde uygulanabilecek olası yollara rehberlik etmek açısından yetersiz kaldığını ortaya koymaktadır.

 

Bu araştırma, ulusal düzeydeki stratejilerin yerel düzeydeki kentsel gelişim uygulamalarına dönüştürülmesi aşamasında deneyimlenen zorlukları araştırmayı amaçlamaktadır. Proje, eylem araştırması yürütmek suretiyle, kentsel gündemlerine iklim değişikliğini dahil eden belediyelerin sayısında da olumlu bir artış yaratmayı hedeflemektedir.