Jacopo Franceschini

Jacopo Franceschini, doktora araştırmasını İstanbul’daki Kadir Has Üniversitesi’nde Uluslararası İlişkiler alanında gerçekleştirmiştir; burada özellikle Türkiye’de siber sağlık politikaları ve düzenlemeleri bağlamında siber güvenlik yönetişimi üzerine uzmanlaşmıştır. Akademik geçmişinde Milano’daki Sacred Heart Katolik Üniversitesi’nde AB–Türkiye kurumsal ilişkileri üzerine tez yazdığı hukuk yüksek lisansı ve ASERI’de Orta Doğu Çalışmaları alanında uzmanlık derecesi bulunmaktadır.

Jacopo, AB dış ilişkileri, uluslararası siber politika ve dijital yönetişim alanlarında, hukuki, siyasi ve stratejik perspektifleri bütünleştiren araştırma deneyimine sahiptir. Brüksel ve İstanbul’da araştırmacı olarak çalışmış, AB–Türkiye ilişkileri, bölgesel güvenlik ve siber tehditler üzerine projelere katkıda bulunmuştur. Ayrıca, European Cyber Conflict Research Initiative bünyesinde siber güvenlik araştırmacısı olarak görev yapmış ve NATO’nun “Mükemmeliyet Merkezi Terörizmle Mücadelede Savunma” (Centre of Excellence Defence Against Terrorism) biriminde siber terörizm ve uluslararası hukuk üzerine dersler vermiştir.

Yayınları arasında siber suç, dezenformasyon, dijital egemenlik ve kriz bağlamında siber güvenlik konularında makaleler, kitap bölümleri ve politika analizleri bulunmaktadır. Jacopo’nun uzmanlık alanları uluslararası hukuk, AB–Türkiye ilişkileri, siber ve dijital düzenleme ile Avrupa, Türkiye ve MENA bölgesinde güvenlik yönetişiminde yükselen teknolojilerdir.

Dijital Köprüler: Türkiye ve Avrupa Arasında Yükselen Teknolojiler ve Siber Güvenlik Üzerine Diyalogların Geliştirilmesi

Bu proje, dijital teknoloji ve siber güvenliğin Türkiye, Almanya ve Avrupa Birliği arasındaki ilişkilerin yeniden tanımlanmasına nasıl katkıda bulunabileceğini incelemektedir. Artan siber tehditler ve siber yönetişim üzerindeki uluslararası rekabetin yoğunlaştığı bir bağlamda, proje Ankara ve Brüksel’in siyasi önceliklerini şekillendirmede dijital egemenliğin rolünü araştırmayı amaçlamaktadır.

Düzenleyici ve siyasi stratejik gelişmelerin analizi yoluyla, projenin hedefi Türkiye ve AB’nin dijital egemenlik modellerini nasıl tanımladığını ve uyguladığını, bunların da hem ikili ilişkilerde hem de NATO gibi çok taraflı çerçevelerde siyasi diyaloğu nasıl etkilediğini anlamaktır. Özellikle veri koruma, dijital platformların düzenlenmesi ve ulusaşırı siber tehditlere ortak yanıtlar gibi alanlar ele alınmaktadır.

Proje, dijital teknolojinin sadece teknik değil, aynı zamanda güvenlik, yönetişim ve dış politikayı etkileyebilen stratejik bir alan olarak potansiyelini öne çıkarmak için disiplinlerarası bir yaklaşım önermektedir. Ayrıca, yapay zekâ gibi yükselen teknolojilerin siyasi rolü ve bunların AB ile Türkiye’nin düzenleyici ve siyasi modellerine nasıl entegre edildiği ve algılandığı da incelenecektir.