2014 Avrupa Parlamentosu Seçimleri Sonrası: Avrupa ve Türkiye-AB İlişkileri ile İlgili Beklentiler

Yönetici Özeti

2014 Avrupa Parlamentosu seçimleri, Avrupa Birliği'nin (AB) ciddi iç zorluklarla karşı karşıya göründüğü bir dönemde gerçekleşti. Özellikle yeni üye devletlerdeki düşük seçmen katılımı, AB'nin doğuya genişlemesinden on yıl sonra, Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri ile Avrupa'nın geri kalanı arasındaki "gerçek bir yeniden birleşme" konusunda soru işaretleri yaratmaktadır. Düzen karşıtı siyasi manzaranın heterojen yapısı nedeniyle, Avrupa şüphecisi ve aşırı sağcı partilerin seçim başarısının toplam AB düzeyindeki siyasi söylemi sarsması pek olası değildir. Ancak ulusal düzeyde, düzen karşıtı partilerin büyük kazanımlar elde ettiği üye devletlerde, iktidardaki ana akım partiler giderek daha fazla "ılımlı" Avrupa şüphecisi pozisyonlar benimsemeyi gerekli bulabilirler.

Sonuçlar, Fransız ve İngiliz liderlerin profilini ciddi şekilde zayıflatırken, Şansölye Angela Merkel'in hem AB hem de ulusal düzeydeki konumunu güçlendirmiştir. Zayıflayan profilleri ve yaklaşan seçimler göz önüne alındığında, Fransız ve İngiliz liderlerin, Türkiye'nin AB'ye katılımına ilişkin hükümetler arası görüşmelerde Şansölye Merkel'e karşı bir dengeleyici olarak hareket etmeleri zordur. Düzen karşıtı partilerin, Parlamento'nun Sivil Özgürlükler, Adalet ve İçişleri Komitesi'nde oldukça aktif olmaları beklenmektedir ki bu durum Türkiye ile AB arasındaki vize serbestisi diyaloğunu karmaşıklaştırabilir. Seçimlerin ardından Avrupalı siyasi elitler, göç ve genişleme lehine olmayan politikalara yönelebilirler. Bununla birlikte, giderek kendi içine dönen ve Avrupa şüphecisi bir Birlik, ne demokratik meşruiyet krizinin üstesinden gelebilir ne de küresel meselelerde güvenilir bir aktör olarak kendini kabul ettirebilir.