Türkiye'nin İklim Değişikliği Mevzuatının Güçlendirilmesi: Almanya'nın Federal İklim Değişikliği Yasası ile Karşılaştırmalı Bir İnceleme

Yönetici Özeti

Bu politika analizi, Türkiye’nin İklim Kanunu taslağını iklim değişikliğiyle mücadele ve 2053 karbon nötrlüğü hedefi bağlamında eleştirel biçimde inceler; güçlü yönlerini kabul ederken sınırlılıklarını ortaya koyar. Türkiye’nin iklim politikalarında kayda değer ilerleme sağladığı belirtilse de, mevcut çabaların hukuken bağlayıcı olmaması önemli bir endişe kaynağıdır. Taslak kanun, ağırlıklı olarak önerilen Emisyon Ticaret Sistemi’ne (ETS) odaklanmakta; ancak karbon fiyatlandırmasının ötesinde daha geniş iklim düzenlemeleri açısından yetersiz kalmaktadır. Analiz, Almanya Federal İklim Değişikliği Yasası’nı bir referans modeli olarak kullanarak Türkiye’nin yaklaşımını değerlendirir ve net tanımlanmış, bağlayıcı emisyon azaltım hedefleri koymanın önemini vurgular. Almanya deneyiminin, bağımsız bir iklim uzmanlar konseyinin politika üretiminde etkili olabileceğini gösterdiği; Türkiye’nin de benzer bir kurumu kurmasının gerekli olduğu savunulur. Ayrıca taslak yasada ETS tasarımının etkin olmaması, uygulama prosedürlerinin belirsizliği ve paydaş katılımının yetersizliği gibi temel eksikler tespit edilir; sürece çevre STK’larının, bilim insanlarının ve sivil toplumun dahil edilmesiyle daha kapsayıcı ve hesap verebilir bir çerçeve oluşturulması önerilir. Son olarak analiz, fosil yakıtlardan çıkışın (phaseout) kanunen zorunlu kılınması gerektiğinin altını çizer.