Türkiye’nin Karbonsuzlaşma Sürecinde Yenilenebilir Hidrojen: Öncelikli Uygulama Alanları ve Politika Önerileri

Yönetici Özeti

Türkiye, 2021 yılında taraf olduğu Paris İklim Anlaşması kapsamında 2053 net sıfır emisyon hedefini taahhüt etmiş ve bu doğrultuda yenilenebilir enerji, enerji verimliliği ve elektrifikasyon odaklı kapsamlı bir enerji dönüşüm sürecine girmiştir. Binalar, sanayi ve ulaşım gibi enerji yoğun sektörlerin karbonsuzlaşmasında doğrudan elektrifikasyon kritik rol oynasa da, yüksek ısı ihtiyacı olan sanayi alt sektörleri ve uzun mesafe taşımacılıkta mevcut teknolojiler yetersiz kalmaktadır. Bu zorlu sektörlerin dönüşümü için yenilenebilir (yeşil) hidrojenin bir hammadde ve enerji kaynağı olarak kullanılması stratejik bir zorunluluktur.

Türkiye, bu potansiyeli değerlendirmek amacıyla Ulusal Enerji Planı (UEP) ve Türkiye Hidrojen Teknolojileri Stratejisi ve Yol Haritası kapsamında 2035 yılına kadar 5 GW elektrolizör kapasitesi hedefi belirlemiştir. Ancak, yeşil hidrojenin yüksek üretim maliyeti, depolama/taşıma zorlukları ve altyapı dönüşüm ihtiyaçları yatırım süreçlerini yavaşlatmaktadır. ABD'nin Enflasyonu Azaltma Yasası (IRA) ve AB'nin "Hidrojen Bankası" gibi uluslararası örnekler, üretim maliyeti ile alıcı fiyatı arasındaki farkı kapatmaya yönelik destek mekanizmalarının önemini ortaya koymaktadır. SHURA Enerji Dönüşümü Merkezi tarafından hazırlanan bu çalışma, Türkiye ekonomisinin 2053 hedeflerine ulaşmasında yeşil hidrojenin kullanılabileceği öncelikli sektörleri fayda-maliyet analizleriyle tespit etmekte ve piyasa oluşumunu hızlandıracak politika önerileri sunmaktadır.